Document Type: Research Paper


1 PhD Student of English, Maybod Branch, Islamic Azad University, Maybod, Iran

2 Department of English, Maybod Branch, Islamic Azad University, Maybod, Iran

3 Department of English, Yazd Branch, Islamic Azad University, Yazd, Iran



Despite the increasing attention of researchers to digital multimodal composition in recent years and the importance of self-efficacy beliefs in the development of writing ability, the instruction of writing skill has still remained traditional in Iran. The present mixed-methods study was conducted to examine the joint effect of digital multimodal composition and self-efficacy on the writing ability of Iranian EFL learners. In so doing, two intact groups including 59 sophomore students at a university in southeastern Iran participated in the study. The participants were assigned into two comparison groups of multimodal (n = 30) and monomodal (n = 29) compositions. The multimodal group composed five digital essays while the monomodal group produced five paper-based essays during the semester. Moreover, both groups’ self-efficacy beliefs were assessed through Second Language Writer Self-Efficacy Scale after they finished composing their essays. At the final stage of the research, semi-structured interviews were run to elicit the participants’ perception about digital multimodal composition. The result of two-way MANOVA revealed that the multimodal group outperformed the monomodal group in terms of content, communicative achievement, and organization, but not in language component. Additionally, self-efficacy had a significant impact on the writing ability of both multimodal and monomodal groups regardless of the type of writing they produced. Besides, the thematic analysis of the interviews revealed that highly-efficacious learners had positive perception about multimodal composition. The study concludes with the necessity of reshaping educational practices for English writing instruction in Iran and fostering the learners’ self-efficacy in the composition processes.


Article Title [Persian]

تاثیر مقاله های دیجیتال چندوجهی بر توانایی نگارش دانشجویان ایرانی رشته زبان انگلیسی با توجه به خودکارآمدی آنها

Authors [Persian]

  • نجمه مقصودی 1
  • محمد گلشن 2
  • امین نعیمی 3

1 دانشجوی دکتری زبان انگلیسی، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران

2 گروه زبان انگلیسی، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران

3 گروه زبان انگلیسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

Abstract [Persian]

علی رغم توجه روزافزون محققان به مقاله های دیجیتال چندوجهی و اهمیت باور خودکار آمدی در تقویت مهارت نگارش انگلیسی، این مهارت در ایران هنوزبه شکل سنتی تدریس می گردد. پژوهش ترکیبی حاضر با طرح متوالی تبیینی با هدف بررسی همزمان مقاله های دیجیتال چندوجهی و باور خودکار آمدی بر توانایی نگارش دانشجویان ایرانی رشته زبان انگلیسی انجام پذیرفت. دو گروه 29 و 30 نفره از دانشجویان رشته زبان انگلیسی به روش دست نخورده انتخاب شدند. در یک گروه مقاله های دیجیتال چندوجهی و در گروه دیگر مقاله های یک وجهی تدریس شد. در انتهای ترم هر دو گروه پرسشنامه خودکارآمدی را کامل کردند. نتایج آزمون مانوای دوراهه نشان داد که گروه مقاله های دیجیتال چندوجهی عملکرد بهتری در توانایی نگارش در محتوا، ارتباط موفق، و ساختار داشتند هرچند در زبان تفاوت معناداری بین دو گروه یافت نشد. باورخودکارآمدی نیز تاثیر چشمگیری روی توانایی نگارش در هر دو گروه مقاله های دیجیتال چندوجهی و یک وجهی داشت. بر اساس نمره به دست آمده از پرسشنامه ها، هشت دانشجو با بالاترین و پایین ترین نمره خودکارآمدی برای مصاحبه نیمه ساختاری انتخاب شدند تا تعبیر خود را درباره مقاله های دیحیتال چندوجهی بیان کنند. تحلیل محتوای مصاحبه ها نیز بیانگر این بود که دانشجویان با خودکارآمدی بالا تعبیر مثبتی نسبت به مقاله های دیجیتال چندوجهی داشتند هر چند دانشجویان با خودکارآمدی پایین معتقد بودند مقاله های دیجیتال چندوجهی نقش چندانی در تقویت توانایی نگارش آنها نداشتند. پژوهش حاضر بیانگر ضرورت تغییر رویکردهای آموزشی و تقویت خودکارآمدی در تدریس مهارت نگارش می باشد.

Keywords [Persian]

  • مقاله های دیجیتال چند وجهی
  • باور خود کارآمدی
  • توانایی نگارش